مدلسازی PVT و تنظیم معادلهٔ حالت
دادههای مطالعات سیال را از دههها گزارش آزمایشگاهی استخراج میکند و معادلهٔ حالت را با همهٔ آنها تنظیم میکند، نه با تنها گزارشی که در دسترس بوده است.
محاسبهٔ جریان ورودی-خروجی را برای همهٔ چاههای میدان بهصورت زمانبندیشده اجرا میکند، نه برای چند چاه هر وقت کسی فرصت داشت.
تحلیل گرهای ابزار استاندارد پیدا کردن این است که چاه از کجا محدود شده، و معمولاً سالی روی شاید پنج درصد چاهها اجرا میشود، چون هر مدل را باید دستی ساخت.
مدل چاهها بهطور خودکار از پایگاه دادهٔ تکمیل ساخته و با آخرین آزمایش چاه کالیبره میشود، و بعد طبق یک زمانبندی در کل میدان اجرا میشود. نتیجه مشخص میکند هر چاه از ورودی سازند محدود شده، از لولهٔ مغزی، یا از تأسیسات سطحی؛ و همین تعیین میکند پاسخ، اسیدکاری است یا تعویض لوله یا اصلاح تأسیسات.
مدلی که خودکار ساخته میشود دقیقاً بهاندازهٔ پایگاه دادهٔ تکمیلِ پشتش دقیق است، و سوابق تکمیل در میدانهای بالغ اغلب با آنچه واقعاً در چاه است نمیخواند. سامانه مدل را با آزمایش چاه مقابله میکند و چاههایی را که این دو با هم جور درنمیآیند علامت میزند؛ این معمولاً ده تا بیست درصد یک میدان بالغ است، و آن چاهها به یک کار روی سوابق نیاز دارند، نه به مدل بهتر.
در صفحهٔ هر قابلیت، یک محدودیت واقعی نوشته شده است. فروشندهای که نتواند بگوید محصولش کجا تمام میشود، دربارهٔ اینکه از کجا شروع میشود هم راستش را به شما نگفته است.
دادههای مطالعات سیال را از دههها گزارش آزمایشگاهی استخراج میکند و معادلهٔ حالت را با همهٔ آنها تنظیم میکند، نه با تنها گزارشی که در دسترس بوده است.
نرخ نفت، آب و گاز هر چاه را بهصورت پیوسته از روی فشار و دما برآورد میکند، در فاصلهٔ میان آزمایشهای فیزیکی.
دادهٔ افزایش فشار را میخواند، مدل مخزنی پشت آن را پیشنهاد میدهد و آزمایشهایی را که قابل تفسیر نیستند مشخص میکند.
وقتی تولید چاهی میافتد، فقط افت را گزارش نمیکند؛ میگوید علتش چه چیزی میتواند باشد: رسوب، پیشروی آب، خرابی فرازآوری، شیر خفهکن، یا خودِ مخزن.
تعیین میکند که عرضهٔ محدود گاز فرازآور چگونه میان چاههایی که به آن نیاز دارند تقسیم شود تا نفت بیشینه شود، نه گاز تزریقی.