مانا پترو

ایمنی و انتشار

شدت فلرینگ و انتشار ناشی از احتراق

حجم فلر به ازای هر بشکه، دی‌اکسید کربن حاصل از احتراق و متانی که نسوخته بیرون می‌رود را حساب می‌کند. تعیین‌کننده‌ترین ورودی هم بازده احتراق است.

ورودی‌ها

عدد 98 درصد فرض طراحی است؛ اندازه‌گیری‌های واقعی نزدیک 92 درصدند.

برای متان خشک 1.0 و برای گاز همراه با میعانات بین 1.3 تا 1.6.

بر حسب مگاژول بر مترمکعب استاندارد. برای گاز خشک حدود 38، و با میعانات بیشتر.

نتایج

محاسبه دارد بارگذاری می‌شود…

این محاسبه داخل مرورگر خودتان انجام شد. هیچ‌کدام از عددهایی که وارد کردید جایی فرستاده نشد و چیزی هم ذخیره نشده است.

روش محاسبه

  • شدت فلرینگ = حجم فلر تقسیم بر تولید نفت، گزارش‌شده هم بر حسب مترمکعب استاندارد بر بشکه و هم فوت مکعب بر بشکه.
  • هر مول کربنِ هیدروکربن سوخته یک مول CO₂ می‌دهد. پس حجم CO₂ برابر حجم سوخته ضربدر عدد کربن متوسط است.
  • گازی که نمی‌سوزد با همان کسر متانِ جریان بیرون می‌رود و با ضریب گرمایش متان حساب می‌شود.
  • دی‌اکسید کربنی که از قبل در گاز بوده از فلر رد می‌شود و با ضریب گرمایش 1 به جواب اضافه می‌شود.

استانداردهای مرتبط

کجا دیگر جواب نمی‌دهد

کل جواب به بازده احتراق بستگی دارد و تقریباً هیچ‌کس آن را اندازه نمی‌گیرد. اسناد طراحی 98 درصد می‌نویسند، ولی اندازه‌گیری‌های میدانی میانگینی نزدیک 91 تا 95 درصد نشان می‌دهند و فلری که در باد است یا کمک‌دهی‌اش زیاد است می‌تواند خیلی پایین‌تر برود. تفاوت بین 98 و 92 درصد، معادل CO₂ همان فلر را سه برابر می‌کند. کنتور فلر هم اغلب یا وجود ندارد یا بد کالیبره شده، پس خود حجم هم معمولاً یک برآورد است که اسم اندازه‌گیری روی آن گذاشته‌اند. این ابزار عددی را که می‌دهید تبدیل می‌کند و دربارهٔ درستی‌اش قضاوت نمی‌کند.

ابزارهای مرتبط

  • تبدیل متان منتشرشده به معادل CO₂

    حجم گاز ونت‌شده یا نشتی را به تن متان و تن معادل CO₂ تبدیل می‌کند، هم در افق 20 ساله و هم 100 ساله. سطح گزارش‌دهی OGMP 2.0 را هم کنار عدد می‌گذارد.

  • حد اشتعال مخلوط (لوشاتلیه)

    حد پایینی و بالایی انفجار یک گاز چندجزئی را حساب می‌کند و نشان می‌دهد جوی که اندازه گرفته‌اید کجای این بازه می‌افتد.