مدیریت دادهٔ مرجع چاه
برای هر چاه یک رکورد مرجع میسازد که بقیهٔ سامانهها با آن بخوانند؛ یعنی برای عمق چاه و سرسازند مخزن فقط یک جواب وجود داشته باشد.
برای هر عددی در هر گزارشی به این پرسش پاسخ میدهد که «این عدد از کجا آمده»، و فهرست میکند چه دادهای وجود دارد و مالکش کیست.
وقتی عددی در یک گزارش مدیریتی زیر سؤال میرود، ردیابیاش تا سرچشمه چند روز طول میکشد و اغلب به یک صفحهگسترده میرسد که کسی نمیتواند توضیحش بدهد. دادهای که ردیابی نشود قابلاعتماد نیست، و به دادهٔ غیرقابلاعتماد برای تصمیمگیری رجوع نمیشود.
تبار داده بهجای مستندسازی دستی، خودکار از اجرای خطوط پردازش ثبت میشود، پس همیشه بهروز میماند. یک فهرست قابلجستوجو، مجموعهدادهها، متولیان، تعریفها، امتیاز کیفیت و زمانبندی بهروزرسانی را نگه میدارد، و هر رقم گزارش از میان تبدیلهایش تا رکوردهای منبعش پیوند میخورد.
تبار فقط برای دادهای ثبت میشود که از خطوط ابزارگذاریشده عبور کند. دادهای که کاربر در صفحهگسترده بیرون میدهد، ویرایش میکند و دوباره وارد میکند، از گراف تبار بیرون میرود و بهعنوان دادهٔ تازه برمیگردد؛ و هیچ ابزاری این شکاف را نمیبندد. بستنش با تغییر روش کار است، که سختتر است.
در صفحهٔ هر قابلیت، یک محدودیت واقعی نوشته شده است. فروشندهای که نتواند بگوید محصولش کجا تمام میشود، دربارهٔ اینکه از کجا شروع میشود هم راستش را به شما نگفته است.
برای هر چاه یک رکورد مرجع میسازد که بقیهٔ سامانهها با آن بخوانند؛ یعنی برای عمق چاه و سرسازند مخزن فقط یک جواب وجود داشته باشد.
استاندارد دادهٔ صنعت را میپذیرد تا دادههای شما میان تأمینکنندگان قابل انتقال باشد، بدون آنکه استقرار کامل پلتفرم OSDU روی زیرساخت شما لازم باشد.
تشخیص میدهد هر سند چیست و به کدام چاه، میدان و تاریخ تعلق دارد تا آرشیو بهجای یک درخت پوشه، قابل پیمایش شود.
دادههای ورودی را بهطور پیوسته برای حسگر گیرکرده، مقادیر ناممکن، دورههای گمشده و واحدهای اشتباه بررسی میکند و سلامت دادهٔ میدان را بهصورت یک عدد گزارش میدهد.
مطالعهای چهار تا شش هفتهای که پیش از آنکه به چیزی متعهد شوید میگوید دادهٔ امروزتان کدام قابلیتها را واقعاً جواب میدهد. هزینهاش جداگانه است.