پیشبینی پایداری دیوارهٔ چاه
پیشبینی میکند وزن گِل در چه بازهای باشد تا چاه باز بماند: سبکتر از آن، دیواره میریزد؛ سنگینتر از آن، سازند میشکافد.
فرمولاسیون گِل مقطع بعدی را بر پایهٔ آنچه در مقاطع مشابه جواب داده و هزینهاش، پیشنهاد میدهد.
برنامهٔ گِل از چاه قبلی به ارث میرسد و بر اساس عادت تنظیم میشود. رابطهٔ میان یک انتخاب رئولوژی و نتیجهای که در تمیزکاری چاه یا پایداری دیواره میدهد، بعد از کار بهندرت سنجیده میشود.
سیال یکی از سه قلم بزرگ بودجهٔ هر چاه است و بیشترین اتلاف، در هزینهٔ افزودنیها مینشیند.
یک مدل مبتنی بر نمونه، مقطع برنامهریزیشده را از نظر سنگشناسی، زاویه، اندازهٔ چاه و دما با مقطعهای گذشته تطبیق میدهد و بعد سیالهای بهکاررفته را بر اساس نتیجهٔ اندازهگیریشده رتبهبندی میکند: رویدادهای ناپایداری، شاخص تمیزکاری چاه، حجم رقیقسازی و هزینهٔ کل افزودنی.
پیشنهادها بهصورت یک جدول مقایسه با شواهد پشت هر گزینه ارائه میشوند، نه بهصورت یک نسخهٔ واحد.
این مدل دقیقاً بهاندازهٔ نظم گزارشدهی گِل در بایگانی خوب است، و این نظم در بیشتر شرکتها ضعیف است: حجم افزودنی اغلب گرد شده تا نزدیکترین کیسه ثبت میشود و رقیقسازی کمتر از واقع نوشته میشود. پیش از تعهد به هر سطح اطمینانی، بایگانی را ارزیابی میکنیم و در چند میدان، پاسخ صادقانه این بوده که داده هنوز از این قابلیت پشتیبانی نمیکند.
در صفحهٔ هر قابلیت، یک محدودیت واقعی نوشته شده است. فروشندهای که نتواند بگوید محصولش کجا تمام میشود، دربارهٔ اینکه از کجا شروع میشود هم راستش را به شما نگفته است.
پیشبینی میکند وزن گِل در چه بازهای باشد تا چاه باز بماند: سبکتر از آن، دیواره میریزد؛ سنگینتر از آن، سازند میشکافد.
وزنی که رشتهٔ حفاری باید داشته باشد و فشاری که پمپها باید بدهند را با عدد واقعی مقایسه میکند و اختلاف را نشان میدهد.
نرخ نفوذ یعنی سرعت پیشروی مته در سازند. این قابلیت وزن روی مته و دور چرخش را طوری پیشنهاد میدهد که بیشترین سرعت را بدهد، بیآنکه مته را از بین ببرد.
کیک یعنی ورود سیال سازند به درون چاه. اگر مهار نشود به فوران میانجامد. این قابلیت یازده جریان حسگر را میپاید و دقایقی زودتر از هشدار حجم مخزن گِل به تیم اخطار میدهد.
وقتی حرکت رشتهٔ حفاری دارد سخت میشود هشدار میدهد؛ معمولاً بیست تا شصت دقیقه پیش از آنکه کلاً گیر کند.