بهینهسازی بیدرنگ نرخ نفوذ
نرخ نفوذ یعنی سرعت پیشروی مته در سازند. این قابلیت وزن روی مته و دور چرخش را طوری پیشنهاد میدهد که بیشترین سرعت را بدهد، بیآنکه مته را از بین ببرد.
برآورد میکند که چقدر حفاری برای مته باقی مانده است تا لولهرانی با برنامه انجام شود، نه پس از خرابی.
مته یا زودتر از موعد بیرون کشیده میشود و متراژ مفید هدر میرود، یا دیرتر، و آنوقت خطر جا ماندن مخروط یا برنده در چاه هست و یک پیمایش برنامهریزیشده به عملیات ماهیگیری تبدیل میشود.
این تصمیم معمولاً فقط از روی افت نرخ نفوذ گرفته میشود، و افت نرخ نفوذ، سایش مته را با تغییر سازند قاطی میکند.
کار تجمعی روی مته از وزن روی مته، دور و مقاومت محصور سنگ انتگرال گرفته میشود و با روند MSE و شدت ارتعاش تهچاهی ترکیب میشود. یک مدل بقا که روی سوابق درجهبندی سایشِ خودِ بهرهبردار آموزش دیده، کار انباشته را به متراژ باقیماندهٔ مورد انتظار در هر سازند نگاشت میکند.
تغییر سازند از سایش جدا میشود، چون بهجای نرخ نفوذ خام، نسبت MSE به مقاومت سنگ دنبال میشود.
کیفیت پیشبینی به نظم درجهبندی سایش وابسته است و در بیشتر بایگانیها این درجهبندی بین اکیپها ناهمسان ثبت شده است. برای متهٔ PDC در ماسهسنگ ساینده، برآورد قابلاستفاده است؛ اما برای خرابی یاتاقان متهٔ مخروطی، که همان حالتی است که واقعاً به ماهیگیری میانجامد، تقریباً هیچ نشانهای در سطح نیست و ما ادعای پیشبینیاش را نمیکنیم.
در صفحهٔ هر قابلیت، یک محدودیت واقعی نوشته شده است. فروشندهای که نتواند بگوید محصولش کجا تمام میشود، دربارهٔ اینکه از کجا شروع میشود هم راستش را به شما نگفته است.
نرخ نفوذ یعنی سرعت پیشروی مته در سازند. این قابلیت وزن روی مته و دور چرخش را طوری پیشنهاد میدهد که بیشترین سرعت را بدهد، بیآنکه مته را از بین ببرد.
وزنی که رشتهٔ حفاری باید داشته باشد و فشاری که پمپها باید بدهند را با عدد واقعی مقایسه میکند و اختلاف را نشان میدهد.
پمپهای گِل، تاپدرایو و درُاورکس را برای الگوهای ارتعاش و دمایی که پیش از خرابی ظاهر میشوند، میپاید.
کیک یعنی ورود سیال سازند به درون چاه. اگر مهار نشود به فوران میانجامد. این قابلیت یازده جریان حسگر را میپاید و دقایقی زودتر از هشدار حجم مخزن گِل به تیم اخطار میدهد.
پیشبینی میکند وزن گِل در چه بازهای باشد تا چاه باز بماند: سبکتر از آن، دیواره میریزد؛ سنگینتر از آن، سازند میشکافد.