برنامهریزی بازرسی مبتنی بر ریسک
بودجهٔ ثابت بازرسی را به تجهیزاتی تخصیص میدهد که خرابیشان بیشترین آسیب و بیشترین احتمال را دارد، همراه با استدلال مکتوب.
پیشبینی میکند خوردگی در کدام بخش خط سریعتر پیش میرود و چقدر عمر باقی مانده است تا بازرسی و تعویض به سراغ ریسک واقعی برود.
مدیریت خوردگی را بازههای بازرسیای میگرداند که سالها پیش تعیین شدهاند و دادهٔ کوپنی که از چند نقطهٔ انگشتشمار میآید. و خطهایی که میشکنند اغلب همانهایی نیستند که تحت نظر بودهاند.
نرخ خوردگی برای هر قطعه از شیمی آب، رژیم جریان، دما، فشار جزئی CO2 و H2S و در دسترس بودن بازدارنده مدل میشود، و بعد با بازرسی درونخطی و تاریخچهٔ ضخامتسنجی فراصوتی کالیبره میشود. عمر باقیماندهٔ هر قطعه، برنامهٔ بازرسی را میسازد؛ برنامهای که با ریسک رتبهبندی شده، نه با تقویم.
نرخهای پیشبینیشده میانگین یک قطعهاند، در حالی که خرابیهایی که اهمیت دارند حفرهزنی موضعی و خوردگی میکروبیاند؛ و اینها را شرایط محلی میسازد که مدل نمیبیندشان: یک گودی که آب در آن مانده، یک انشعاب مرده، یک پوشش از کارافتاده. خروجی مدل مکمل بازرسی درونخطی است و بهتنهایی مجوز طولانیکردن بازهٔ بازرسی نیست.
در صفحهٔ هر قابلیت، یک محدودیت واقعی نوشته شده است. فروشندهای که نتواند بگوید محصولش کجا تمام میشود، دربارهٔ اینکه از کجا شروع میشود هم راستش را به شما نگفته است.
بودجهٔ ثابت بازرسی را به تجهیزاتی تخصیص میدهد که خرابیشان بیشترین آسیب و بیشترین احتمال را دارد، همراه با استدلال مکتوب.
پیشبینی میکند که موم، هیدرات، رسوب یا اسلاگ در کجای خط جریان تشکیل میشود، پیش از آنکه خط مسدود شود.
مشخص میکند کدام چاه تزریقی واقعاً کدام چاه تولیدی را پشتیبانی میکند و آب تزریقی در کجا هدر میرود.
مسیر بازرسی را با پرواز یا حرکت زمینی میپیماید تا نفرات کمتر مجبور به کار در ارتفاع یا ورود به فضای بسته شوند.
عملکرد جداکننده و نمکزدا را تنظیم میکند تا با مصرف کمتر مواد شیمیایی و حرارت، مشخصات صادراتی تأمین شود و موارد خارج از مشخصات کاهش یابد.