خوردگی و یکپارچگی خطوط لوله
پیشبینی میکند خوردگی در کدام بخش خط سریعتر پیش میرود و چقدر عمر باقی مانده است تا بازرسی و تعویض به سراغ ریسک واقعی برود.
مسیر بازرسی را با پرواز یا حرکت زمینی میپیماید تا نفرات کمتر مجبور به کار در ارتفاع یا ورود به فضای بسته شوند.
بازرسی نوک فلر، سقف مخازن و دودکش به داربست، مجوز و کار در ارتفاع نیاز دارد. هزینهٔ دسترسی باعث میشود این بازرسیها عقب بیفتند؛ پس تجهیزاتی که در بیشترین ارتفاعاند، کمتر از همه بازرسی میشوند.
مسیرهای خودگردان و تکرارپذیر، تصویر مرئی، حرارتی و نوری گاز را از موقعیتهای یکسان برمیدارند، تا تصاویر کارزارهای پیاپی مستقیم با هم مقایسه شوند. تشخیص تغییر و دستهبندی خوردگی روی تصاویر برگشتی اجرا میشود و یافتهها با موقعیتشان در سابقهٔ بازرسی نوشته میشوند.
عملیات پهپاد در ناحیهٔ خطرناک با طبقهبندی ناحیه، محدودیت باد و نظام مجوزدهی مقید میشود، و در بسیاری از کشورها فرایند اخذ مجوز طولانیتر از خودِ استقرار است. دستهبندی خودکار یک لایهٔ غربال است که تعیین میکند بازرس اول به چه چیزی نگاه کند، و هر تصمیم یکپارچگی را همچنان یک بازرس گواهیشده میگیرد.
در صفحهٔ هر قابلیت، یک محدودیت واقعی نوشته شده است. فروشندهای که نتواند بگوید محصولش کجا تمام میشود، دربارهٔ اینکه از کجا شروع میشود هم راستش را به شما نگفته است.
پیشبینی میکند خوردگی در کدام بخش خط سریعتر پیش میرود و چقدر عمر باقی مانده است تا بازرسی و تعویض به سراغ ریسک واقعی برود.
تصویربرداری اپتیکی گاز و تشخیص شعله را روی دوربین به آشکارسازهای نقطهای ثابت میافزاید تا نشتی که میان آشکارسازها رخ میدهد هم دیده شود.
بودجهٔ ثابت بازرسی را به تجهیزاتی تخصیص میدهد که خرابیشان بیشترین آسیب و بیشترین احتمال را دارد، همراه با استدلال مکتوب.
موجودی انتشار متان را بهجای ضرایب انتشار، از روی اندازهگیری میسازد؛ در همان سطح جزئیاتی که OGMP 2.0 واقعاً میخواهد.
شبکهٔ کنترل را بهصورت غیرفعال میپاید تا دستگاهها، ترافیک و فرمانهایی را که نباید آنجا باشند تشخیص دهد.