خط لولهٔ OCR اسناد میدانی
دههها گزارش، نمودار و نقشهٔ اسکنشده را به متن قابل جستوجو تبدیل میکند؛ اسناد فارسی و عربی و یادداشتهای دستنویس را هم شامل میشود.
تکنسین از پلاک تجهیز عکس میگیرد و رکورد تجهیز ساخته یا تطبیق داده میشود، بهجای آنکه بعداً از حافظه تایپ شود.
فهرست تجهیزات از واقعیت فاصله میگیرد، چون ساختن یک رکورد یعنی ورود دستی داده، و این با کار اصلی تکنسین رقابت میکند. بعد رکوردهای غایب و غلط، هر قابلیت قابلیتاطمینان و نگهداریای را که رویشان ساخته شده تضعیف میکنند.
یک مدل OCR که برای پلاکهای صنعتی تنظیم شده، از جمله پلاکهای برجسته، زنگزده و نیمهپوشیده، سازنده، مدل، شماره سریال و مشخصات را استخراج میکند، بعد با فهرست موجود تطبیق میدهد و یا وصلش میکند یا رکورد تازه پیشنهاد میدهد. تکنسین در چند ثانیه روی همان دستگاه تأیید میکند.
پلاک زنگزده، رنگخورده و آسیبدیده از حرارت روی تجهیزات قدیمی رایج است و دقیقاً همان پلاکی است که از همه سختتر خوانده میشود؛ در یک سایت بالغ معمولی، اقلیت قابلتوجهی اصلاً قابلخواندن نیستند. آنها بهجای پر شدن با حدس کماطمینان، با عکس پیوست به ورود دستی ارجاع میشوند.
در صفحهٔ هر قابلیت، یک محدودیت واقعی نوشته شده است. فروشندهای که نتواند بگوید محصولش کجا تمام میشود، دربارهٔ اینکه از کجا شروع میشود هم راستش را به شما نگفته است.
دههها گزارش، نمودار و نقشهٔ اسکنشده را به متن قابل جستوجو تبدیل میکند؛ اسناد فارسی و عربی و یادداشتهای دستنویس را هم شامل میشود.
برای هر چاه یک رکورد مرجع میسازد که بقیهٔ سامانهها با آن بخوانند؛ یعنی برای عمق چاه و سرسازند مخزن فقط یک جواب وجود داشته باشد.
پیشبینیهای پلتفرم را به سامانههایی وصل میکند که واقعاً دستور کار صادر و قطعه سفارش میدهند تا یک هشدار به کاری زمانبندیشده تبدیل شود.
با همان دوربینهایی که از قبل نصب شدهاند، نبود تجهیزات حفاظتی، ورود به منطقهٔ ممنوعه و نزدیکشدن ناایمن به عملیات جابهجایی بار را تشخیص میدهد.
فلر را با دوربین میپاید تا روشنبودنش را تأیید کند، میزان سوختن را برآورد کند و دودزایی یا احتراق ناقص را تشخیص دهد.