استخراج ساختیافته از گزارشها
عددها را از دل گزارشها بیرون میکشد — عمق، نرخ، فشار، حجم، تاریخ — و در پایگاه داده مینشاند، هرکدام با پیوندی به همان صفحهای که از آن درآمده است.
دههها گزارش، نمودار و نقشهٔ اسکنشده را به متن قابل جستوجو تبدیل میکند؛ اسناد فارسی و عربی و یادداشتهای دستنویس را هم شامل میشود.
یک بهرهبردار معمول دهها ترابایت سند اسکنشده دارد: گزارشهای روزانه، گزارشهای پایان چاه، مطالعات آزمایشگاهی، مکاتبات و گزارشهای پیمانکاران. هیچکدام قابلجستوجو نیست، پس پاسخ عملی به هر پرسش تاریخی این است که «باید برویم و بگردیم» — و در نتیجه پرسش اصلاً مطرح نمیشود.
یک خط پردازش مرحلهای، پیش از بازشناسی، کجشدگی را صاف میکند، نوفه را میگیرد و چیدمان صفحه را تحلیل میکند، با مدلهای جداگانه برای متن لاتین چاپی، فارسی و عربی چاپی، جدولها و دستنویس. بازشناسی فارسی و عربی بخش سخت کار است و با مدلهایی انجام میشود که روی اسناد همین صنعت تنظیم شدهاند، نه با یک موتور همهمنظوره. هر صفحه برای هر ناحیه امتیاز اطمینان دارد و صفحههای کماطمینان بهجای پذیرفتهشدن بیصدا، به بازبینی انسانی میروند.
دقت تشخیص روی متن تایپی تمیز فارسی بالاست؛ روی دستنویس فارسی در ستون ملاحظات بسیار پایینتر است و آن نواحی بهجای اعتماد، علامتگذاری میشوند. نقشههای فنی و تصاویر نمودار چاه بهعنوان تصویر همراه با عنوان متنیشان نمایه میشوند — منحنیها با این قابلیت رقومی نمیشوند.
در صفحهٔ هر قابلیت، یک محدودیت واقعی نوشته شده است. فروشندهای که نتواند بگوید محصولش کجا تمام میشود، دربارهٔ اینکه از کجا شروع میشود هم راستش را به شما نگفته است.
عددها را از دل گزارشها بیرون میکشد — عمق، نرخ، فشار، حجم، تاریخ — و در پایگاه داده مینشاند، هرکدام با پیوندی به همان صفحهای که از آن درآمده است.
تشخیص میدهد هر سند چیست و به کدام چاه، میدان و تاریخ تعلق دارد تا آرشیو بهجای یک درخت پوشه، قابل پیمایش شود.
همهٔ گزارشهای روزانهٔ حفاری بهرهبردار را میخواند و در چند ثانیه میگوید پیشتر در همین عمق و همین میدان چه اتفاقی افتاده است.
تکنسین از پلاک تجهیز عکس میگیرد و رکورد تجهیز ساخته یا تطبیق داده میشود، بهجای آنکه بعداً از حافظه تایپ شود.
دربارهٔ میدان خودتان به فارسی، عربی، انگلیسی یا اسپانیایی سؤال میپرسید و جوابی میگیرید که گزارش و شمارهٔ صفحهٔ منبعش را هم میگوید.