مدیریت دادهٔ مرجع چاه
برای هر چاه یک رکورد مرجع میسازد که بقیهٔ سامانهها با آن بخوانند؛ یعنی برای عمق چاه و سرسازند مخزن فقط یک جواب وجود داشته باشد.
بازههای معیوب آرشیو نمودارها را پیدا میکند و منحنیهایی را که هرگز ثبت نشدهاند بازسازی میکند تا میدان مجموعهای کامل برای کار داشته باشد.
در یک میدان بالغ، بایگانی نمودارها چهل سال ابزار و واحد و نماد و کیفیت مختلف را در بر میگیرد. نیمی از چاهها نمودار صوتی ندارند، یکسومشان بازههای شستهشده دارند که کسی علامتشان نزده، و هر مطالعهٔ پتروفیزیکی با کشف دوبارهٔ همین وضع شروع میشود.
کنترل کیفیت خودکار، خطای واحد، ناهماهنگی جابهجایی عمق، بازههای صافِ بیتغییر، مقطعهای متأثر از شستوشوی دیواره و پاسخهای پرت ابزار را پیدا میکند. بعد منحنیهای غایب از روی مجموعهٔ موجود ساخته میشوند، با مدلهایی که روی چاههای همان میدان که مجموعهٔ کامل دارند آموزش دیدهاند؛ و کنار هر منحنی مصنوعی، یک منحنی اطمینان هم تحویل میشود.
نمودار مصنوعی یعنی درونیابی در دل روابط آماری خودِ میدان. نباید برای شناسایی پدیدهای به کار برود که در چاههای آموزش وجود ندارد، و هیچوقت مبنای قابلقبولی برای ثبت ذخیره نیست. نماد هر منحنی مصنوعی طوری علامتگذاری میشود که پاییندست با منحنی اندازهگیریشده اشتباه گرفته نشود.
در صفحهٔ هر قابلیت، یک محدودیت واقعی نوشته شده است. فروشندهای که نتواند بگوید محصولش کجا تمام میشود، دربارهٔ اینکه از کجا شروع میشود هم راستش را به شما نگفته است.
برای هر چاه یک رکورد مرجع میسازد که بقیهٔ سامانهها با آن بخوانند؛ یعنی برای عمق چاه و سرسازند مخزن فقط یک جواب وجود داشته باشد.
دادههای ورودی را بهطور پیوسته برای حسگر گیرکرده، مقادیر ناممکن، دورههای گمشده و واحدهای اشتباه بررسی میکند و سلامت دادهٔ میدان را بهصورت یک عدد گزارش میدهد.
گِلی که در سازند ناپدید میشود، دربارهٔ سهولت حرکت سیال در سنگ چیزی به شما میگوید. این قابلیت همان سیگنال را میخواند، بهجای آنکه دورش بریزد.
پیشبینی میکند وزن گِل در چه بازهای باشد تا چاه باز بماند: سبکتر از آن، دیواره میریزد؛ سنگینتر از آن، سازند میشکافد.
با تطبیق پیوستهٔ نمودارهای اندازهگیریشده با مدل زمینشناسی، چاه افقی را درون لایهٔ هدف نگه میدارد.