ظرفیت چاه و زمان گردش
حجم آنالوس و داخل رشته را مقطع به مقطع حساب می‌کند. بعد می‌گوید چند استروک و چند دقیقه طول می‌کشد تا گِل از ته چاه به سطح برسد و تا یک گردش کامل انجام شود.
حفاری
ورق کیل (روش دریلر)
وزن گِل کشنده، فشار اولیه و نهایی گردش و جدول فشار پله‌ای را حساب می‌کند. برای تمرین، و برای کنترل ورقی که قبلاً پر شده.
این ابزار برای تمرین و بازبینی است، نه یک سند عملیاتی. آن ورقی که روی دکل پر و امضا می‌شود، تنها ورقی است که اعتبار دارد.
محاسبه دارد بارگذاری می‌شود…
این محاسبه داخل مرورگر خودتان انجام شد. هیچ‌کدام از عددهایی که وارد کردید جایی فرستاده نشد و چیزی هم ذخیره نشده است.
روش محاسبه
- وزن گِل کشنده = وزن گِل فعلی + SIDPP/(0.052 × TVD).
- فشار اولیهٔ گردش = فشار در دبی آهسته + SIDPP. فشار نهایی هم برابر SCR × KMW/MW است.
- در جدول پله‌ای، فشار لولهٔ حفاری همراه با پر شدن رشته از گِل کشنده، به‌صورت خطی نسبت به استروک کم می‌شود.
- گرادیان ورودی = گرادیان گِل − (SICP − SIDPP)/ارتفاع ورودی. ارتفاع ورودی هم از افزایش حجم مخزن و ظرفیت آنالوس به دست می‌آید. اگر گرادیان زیر 0.15 psi/ft باشد، ورودی گاز در نظر گرفته می‌شود.
استانداردهای مرتبط
کجا دیگر جواب نمی‌دهد
این ابزار برای تمرین و بازبینی است. سند کنترل چاه نیست و نباید با آن چاه را کشت. فرض می‌کند ورودی یک حباب واحد در چاهی قائم است، آنالوس یکنواخت است، بازده پمپ ثابت می‌ماند و گاز در این فاصله بالا نمی‌آید. هیچ‌کدام از این‌ها در چاه زنده برقرار نیست. تنها ورقی که اعتبار دارد همان ورق کیل روی دکل است که افراد شیفت پر و امضا می‌کنند.
ابزارهای مرتبط
ECD و فشار ته‌چاهی حین گردش
افت فشار آنالوس، رژیم جریان و چگالی معادل گردشی را حساب می‌کند؛ یعنی همان فشاری که سازند موقع کار پمپ‌ها واقعاً تحمل می‌کند.
هیدرولیک مته و انتخاب نازل
سطح کل جریان، افت فشار نازل، HSI و نیروی ضربهٔ جت را حساب می‌کند. ضمناً می‌گوید با چه سایز نازلی بهترین سهم از فشار پمپ به مته می‌رسد.
پیمایش جهت‌دار (انحنای کمینه)
عمق اندازه‌گیری‌شده، زاویهٔ انحراف و آزیموت را وارد کنید تا عمق قائم، مختصات شمالی و شرقی، شدت داگ‌لگ، مقطع قائم و بسته‌شدگی را بدهد. مسیر چاه را هم رسم می‌کند.