ظرفیت چاه و زمان گردش
حجم آنالوس و داخل رشته را مقطع به مقطع حساب می‌کند. بعد می‌گوید چند استروک و چند دقیقه طول می‌کشد تا گِل از ته چاه به سطح برسد و تا یک گردش کامل انجام شود.
حفاری
پیمایش جهت‌دار (انحنای کمینه)
عمق اندازه‌گیری‌شده، زاویهٔ انحراف و آزیموت را وارد کنید تا عمق قائم، مختصات شمالی و شرقی، شدت داگ‌لگ، مقطع قائم و بسته‌شدگی را بدهد. مسیر چاه را هم رسم می‌کند.
محاسبه دارد بارگذاری می‌شود…
این محاسبه داخل مرورگر خودتان انجام شد. هیچ‌کدام از عددهایی که وارد کردید جایی فرستاده نشد و چیزی هم ذخیره نشده است.
روش محاسبه
- زاویهٔ داگ‌لگ: β = arccos[cos(I₂−I₁) − sinI₁·sinI₂·(1−cos(A₂−A₁))]. ضریب نسبت هم RF = (2/β)·tan(β/2) است.
- مقادیر ΔTVD و ΔN و ΔE از میانگین کسینوس‌های جهت در دو ایستگاه به دست می‌آید و در RF ضرب می‌شود. نتیجه دقیقاً همان کمان دایره‌ای بین دو ایستگاه است.
- مقطع قائم یعنی فاصلهٔ بسته‌شدگی، تصویرشده روی آزیموتی که خودتان انتخاب می‌کنید.
- شدت داگ‌لگ همان زاویهٔ داگ‌لگ است که به بازهٔ گزارش‌دهی تبدیل شده؛ معمولاً هر 100 فوت یا هر 30 متر.
استانداردهای مرتبط
کجا دیگر جواب نمی‌دهد
انحنای کمینه فقط روی همان ایستگاه‌هایی که می‌دهید حساب دقیقی انجام می‌دهد و دربارهٔ درستی خودِ ایستگاه‌ها چیزی نمی‌گوید. عدم‌قطعیت اصلی از ابزار اندازه‌گیری می‌آید: میل مغناطیسی، همگرایی شبکه و خطای رشتهٔ حفاری. مدل خطای ISCWSA این‌ها را عدد می‌کند؛ این ابزار نمی‌کند. برای کار ضدبرخورد به همان مدل خطا و بیضی‌های عدم‌قطعیتش نیاز دارید، نه به یک خط مرکزی.
ابزارهای مرتبط
ECD و فشار ته‌چاهی حین گردش
افت فشار آنالوس، رژیم جریان و چگالی معادل گردشی را حساب می‌کند؛ یعنی همان فشاری که سازند موقع کار پمپ‌ها واقعاً تحمل می‌کند.
هیدرولیک مته و انتخاب نازل
سطح کل جریان، افت فشار نازل، HSI و نیروی ضربهٔ جت را حساب می‌کند. ضمناً می‌گوید با چه سایز نازلی بهترین سهم از فشار پمپ به مته می‌رسد.
ورق کیل (روش دریلر)
وزن گِل کشنده، فشار اولیه و نهایی گردش و جدول فشار پله‌ای را حساب می‌کند. برای تمرین، و برای کنترل ورقی که قبلاً پر شده.
فقط برای تمرین