فرکانس عیب یاتاقان
فرکانس‌های BPFO و BPFI و BSF و FTF از هندسهٔ یاتاقان و سرعت شفت، همراه با هارمونیک‌ها و حداقل بازهٔ فرکانسی که طیف باید داشته باشد تا این‌ها در آن دیده شوند.
تأسیسات و یکپارچگی
سایز جداکنندهٔ دو و سه‌فازی
قطر و طول ظرف را از ظرفیت گازی سودرز–براون و زمان ماند مایع حساب می‌کند و نشان می‌دهد کدام‌یک از این دو، اندازه را تعیین کرده است.
محاسبه دارد بارگذاری می‌شود…
این محاسبه داخل مرورگر خودتان انجام شد. هیچ‌کدام از عددهایی که وارد کردید جایی فرستاده نشد و چیزی هم ذخیره نشده است.
روش محاسبه
- رابطهٔ سودرز–براون: V_پایانه = K·√((ρ_مایع − ρ_گاز)/ρ_گاز). بالاتر از این سرعت، قطرات دوباره با گاز بالا می‌روند.
- چگالی گاز فرض نمی‌شود؛ از ماژول PVT و در فشار و دمای خود جداکننده حساب می‌شود.
- حجم بخش مایع = دبی نفت × زمان ماند نفت + دبی آب × زمان ماند آب، که بعد به حجم واقعی داخل ظرف تبدیل می‌شود.
- ظرف طوری سایز می‌شود که هر دو محدودیت را برآورده کند، و نسبت طول به قطر هم گزارش می‌شود تا اگر هندسه نامعقول شد، زود معلوم شود.
استانداردهای مرتبط
کجا دیگر جواب نمی‌دهد
سودرز–براون فقط یک معیار ته‌نشینی قطره است و هر چیزی را که مدل نمی‌کند داخل ضریب K می‌ریزد: تجهیز ورودی، مه‌گیر، کف، اسلاگ و موج روی سطح مشترک. نفت کف‌کننده معمولاً سه تا چهار برابر زمان ماند اسمی می‌خواهد و بدون آزمون بطری روی سیال واقعی هیچ راهی برای فهمیدنش نیست. اینجا هیچ چیزی دربارهٔ اسلاگ‌گیر، سرعت پاسخ کنترل سطح، ماسه یا نوار امولسیون گفته نمی‌شود، در حالی که در عمل همین‌ها اندازهٔ ظرف سه‌فازی را تعیین می‌کنند. این محاسبه ظرف را برای جریان پایدار سایز می‌کند، ولی جداکنندهٔ واقعی بیشتر عمرش را در حالت گذرا می‌گذراند.
ابزارهای مرتبط
نرخ خوردگی و عمر باقی‌مانده
از دو قرائت ضخامت، نرخ خوردگی کوتاه‌مدت و بلندمدت، عمر باقی‌مانده و تاریخ بازرسی بعدی را طبق API 510 و 570 درمی‌آورد.
استحکام باقی‌مانده مطابق B31G
یک عیب خوردگی را هم با B31G اصلی و هم با نسخهٔ اصلاح‌شده ارزیابی می‌کند. فشار شکست، فشار ایمن کاری و بلندترین عیبی که با MAOP شما قابل تحمل است را می‌دهد.
ضخامت دیوارهٔ لوله و MAOP
ضخامت دیوارهٔ لازم و بیشترین فشار کاری مجاز را طبق B31.3، B31.4 یا B31.8 حساب می‌کند و ضریب کلاس مکانی، درز جوش و دما را هم اعمال می‌کند.