PVT با همبستگیها
از روی وزن مخصوص، دما و فشار، نقطهٔ حباب، گاز محلول، Bo، گرانروی نفت و گاز، ضریب Z و Bg را میدهد. بقیهٔ ابزارهای مخزن هم از همین ماژول استفاده میکنند.
مخزن
ده روش ازدیاد برداشت را با خواص مخزن و سیال شما میسنجد و برای هر کدام میگوید دقیقاً کدام معیار ردش کرده است.
محاسبه دارد بارگذاری میشود…
این محاسبه داخل مرورگر خودتان انجام شد. هیچکدام از عددهایی که وارد کردید جایی فرستاده نشد و چیزی هم ذخیره نشده است.
این معیارها خلاصهای از جاهایی هستند که تا امروز پروژه اجرا شده، و همان سوگیریها را هم دارند: بیشترشان از ماسهسنگهای آمریکای شمالی آمدهاند، دربارهٔ کربنات شکافدار حرف چندانی ندارند و فناوری دههٔ 1990 را بازتاب میدهند. ضمناً چیزهایی که واقعاً سرنوشت یک پروژهٔ ازدیاد برداشت را تعیین میکنند اینجا اصلاً دیده نمیشوند: تأمین CO₂، شیمی آب، هزینهٔ سورفکتانت در شوری مخزن، فاصلهٔ چاهها، و اینکه میدان تأسیسات سطحی لازم برای سیال تولیدی را دارد یا نه. روشی که داخل پنجره میافتد فقط نامزد یک پایلوت است، نه بیشتر.
از روی وزن مخصوص، دما و فشار، نقطهٔ حباب، گاز محلول، Bo، گرانروی نفت و گاز، ضریب Z و Bg را میدهد. بقیهٔ ابزارهای مخزن هم از همین ماژول استفاده میکنند.
معادلهٔ حجمی را دهها هزار بار روی توزیعهای مثلثی اجرا میکند. نتیجه به جای یک عدد که انگار قطعی است، سه عدد P90 و P50 و P10 است.
فشار مخزن و تولید تجمعی را وارد کنید تا گاز درجا را از محل برخورد خط با محور تولید بخواند. مقدار z در هر نقطه جداگانه حساب میشود و ثابت فرض نمیشود.
فشار حداقل امتزاج CO₂ و گاز خشک را با سه همبستگی مستقل حساب میکند و اثر ناخالصی گاز تزریقی را هم اعمال میکند. اختلاف بین این سه را هم نشان میدهد و با میانگینگیری پنهانش نمیکند.