PVT با همبستگی‌ها
از روی وزن مخصوص، دما و فشار، نقطهٔ حباب، گاز محلول، Bo، گرانروی نفت و گاز، ضریب Z و Bg را می‌دهد. بقیهٔ ابزارهای مخزن هم از همین ماژول استفاده می‌کنند.
مخزن
فشار حداقل امتزاج‌پذیری
فشار حداقل امتزاج CO₂ و گاز خشک را با سه همبستگی مستقل حساب می‌کند و اثر ناخالصی گاز تزریقی را هم اعمال می‌کند. اختلاف بین این سه را هم نشان می‌دهد و با میانگین‌گیری پنهانش نمی‌کند.
محاسبه دارد بارگذاری می‌شود…
این محاسبه داخل مرورگر خودتان انجام شد. هیچ‌کدام از عددهایی که وارد کردید جایی فرستاده نشد و چیزی هم ذخیره نشده است.
روش محاسبه
- کرونکوئیست (1978): MMP = 15.988 · T^(0.744206 + 0.0011038·MW_C5+).
- گلاسو (1985) و آلستون و همکاران (1985) دو برآورد مستقل دیگر می‌دهند، بر اساس جرم مولکولی C7+، دما و نسبت اجزای فرّار به میانی.
- اگر CO₂ خالص نباشد، تصحیح سباستین و همکاران (1985) اعمال می‌شود که بر پایهٔ دمای بحرانی وزن‌دار مولی گاز تزریقی است.
- برای نیتروژن و گاز هیدروکربنی خشک، به جای این‌ها از فیروزآبادی–عزیز استفاده می‌شود. همبستگی‌های CO₂ برای آن گازها اصلاً کاربرد ندارند.
استانداردهای مرتبط
کجا دیگر جواب نمی‌دهد
این سه رابطه روی چند صد آزمایش لولهٔ باریک برازش شده‌اند، آن هم بیشتر روی سیالات آمریکای شمالی. معمولاً بیست درصد یا بیشتر با هم اختلاف دارند و به همین دلیل این ابزار به جای یک عدد، بازهٔ اختلاف را نشان می‌دهد. هیچ‌کدامشان از نفت شما چیزی جز یک جرم مولکولی و یک دما نمی‌دانند. عددی که می‌شود پروژه را روی آن طراحی کرد، فقط از آزمایش لولهٔ باریک یا حباب صعودی روی سیال و گاز واقعی خودتان درمی‌آید. از این ابزار برای تصمیم دربارهٔ سفارش همان آزمایش استفاده کنید.
قابلیتی که این کار را خودکار می‌کند
ابزارهای مرتبط
حجم درجای نفت و گاز با مونت‌کارلو
معادلهٔ حجمی را ده‌ها هزار بار روی توزیع‌های مثلثی اجرا می‌کند. نتیجه به جای یک عدد که انگار قطعی است، سه عدد P90 و P50 و P10 است.
موازنهٔ مواد گاز، P/z
فشار مخزن و تولید تجمعی را وارد کنید تا گاز درجا را از محل برخورد خط با محور تولید بخواند. مقدار z در هر نقطه جداگانه حساب می‌شود و ثابت فرض نمی‌شود.
غربالگری روش‌های ازدیاد برداشت
ده روش ازدیاد برداشت را با خواص مخزن و سیال شما می‌سنجد و برای هر کدام می‌گوید دقیقاً کدام معیار ردش کرده است.