افت فشار خط لوله

روش محاسبه

• برای مایع: ΔP = f·(L/D)·ρv²/2، که f از حل تکراری کلبروک–وایت می‌آید. هد ارتفاعی هم به آن اضافه می‌شود.
• برای گاز، هر سه معادلهٔ ویماوث و پنهندل A و B از فرم مربع فشار برای فشار خروجی حل می‌شوند. مقدار z هم در فشار متوسط خط گرفته می‌شود.
• شرایط استاندارد 60 درجهٔ فارنهایت و 14.73 psia در نظر گرفته شده. طول هم داخل محاسبه به مایل تبدیل می‌شود، چون معادلات گاز بر همان مبنا نوشته شده‌اند.
• برای حالت گاز، حد سرعت فرسایشی API RP 14E هم گزارش می‌شود تا دبی را با آن مقایسه کنید.

کجا دیگر جواب نمی‌دهد

این محاسبه تک‌فازی و هم‌دماست و برای گاز، اختلاف ارتفاع را هم در نظر نمی‌گیرد. خطوط جمع‌آوری واقعی مایع حمل می‌کنند و خط دوفازی که در نقاط پست مایع جمع کرده، می‌تواند چند برابر این افت فشار بدهد؛ آن هم به شکل اسلاگ، که عدد حالت پایدار اصلاً نشانش نمی‌دهد. معادلات گاز هم جریان را کاملاً آشفته فرض می‌کنند و هر چه را مدل نمی‌کنند داخل یک ضریب بازده می‌ریزند. دقیقاً به همین دلیل هر سه معادله نشان داده می‌شوند: وقتی ویماوث و پنهندل B بیست درصد فرق دارند، همان اختلاف، عدم‌قطعیت واقعی کار است؛ نباید آن را که به کارمان می‌آید برداریم.