ظرفیت چاه و زمان گردش
حجم آنالوس و داخل رشته را مقطع به مقطع حساب می‌کند. بعد می‌گوید چند استروک و چند دقیقه طول می‌کشد تا گِل از ته چاه به سطح برسد و تا یک گردش کامل انجام شود.
حفاری
گشتاور و کشش (مدل رشتهٔ نرم)
از روی پیمایش، لیست رشته و ضریب اصطکاک، هوک‌لود را در سه حالت بالا کشیدن، رها کردن و چرخش، به‌همراه گشتاور سطحی حساب می‌کند.
محاسبه دارد بارگذاری می‌شود…
این محاسبه داخل مرورگر خودتان انجام شد. هیچ‌کدام از عددهایی که وارد کردید جایی فرستاده نشد و چیزی هم ذخیره نشده است.
روش محاسبه
- مدل رشتهٔ نرم یوهانچیک. روی هر المان 30 فوتی، نیروی عمودی برابر است با Fn = √[(Ft·Δα·sinĪ)² + (Ft·Δθ + W·sinĪ)²].
- نیروی محوری از مته به سمت بالا جمع می‌شود: ΔFt = W·cosĪ ± μ·Fn. علامت را جهت حرکت رشته تعیین می‌کند.
- گشتاور هم به شکل μ·Fn·r جمع می‌شود که r شعاع لوله است. در حالت چرخش بالای ته چاه اصطکاک محوری وجود ندارد؛ برای همین این حالت بین بالا کشیدن و رها کردن می‌افتد.
- ضریب شناوری برابر 1 − MW/65.5 است و روی وزن هر المان اعمال می‌شود.
استانداردهای مرتبط
کجا دیگر جواب نمی‌دهد
«رشتهٔ نرم» یعنی لوله مثل یک کابل در نظر گرفته می‌شود: سختی خمشی ندارد و همه‌جا به دیواره چسبیده است. برای لولهٔ حفاری در چاه صاف تقریب خوبی است. برای اجزای سخت BHA داخل داگ‌لگ، برای هر چیزی که تحت فشار است، و برای چاهی که پیمایشش پرپیچ‌وخم است تقریب بدی است. به محض اینکه در حالت رها کردن رشته وارد فشار شود، مدل از محدودهٔ خودش بیرون رفته و جوابش خوش‌بینانه است. یک ضریب اصطکاک واحد برای کل یک مقطع هم واقعی نیست؛ بستر کنده‌ها، کی‌سیت و گیر افتراقی را همه در یک عدد خلاصه می‌کند.
قابلیتی که این کار را خودکار می‌کند
ابزارهای مرتبط
ECD و فشار ته‌چاهی حین گردش
افت فشار آنالوس، رژیم جریان و چگالی معادل گردشی را حساب می‌کند؛ یعنی همان فشاری که سازند موقع کار پمپ‌ها واقعاً تحمل می‌کند.
هیدرولیک مته و انتخاب نازل
سطح کل جریان، افت فشار نازل، HSI و نیروی ضربهٔ جت را حساب می‌کند. ضمناً می‌گوید با چه سایز نازلی بهترین سهم از فشار پمپ به مته می‌رسد.
پیمایش جهت‌دار (انحنای کمینه)
عمق اندازه‌گیری‌شده، زاویهٔ انحراف و آزیموت را وارد کنید تا عمق قائم، مختصات شمالی و شرقی، شدت داگ‌لگ، مقطع قائم و بسته‌شدگی را بدهد. مسیر چاه را هم رسم می‌کند.