تحلیل افت تولید
تاریخچهٔ نرخ را وارد کنید تا منحنی آرپس را روی آن برازش کند و qi و Di و b را بدهد. زمان رسیدن به حد اقتصادی، ذخیرهٔ باقی‌مانده و EUR را هم حساب می‌کند.
تولید و فرازآوری
ارتفاع دینامیکی کل ESP و تعداد طبقات
ارتفاع دینامیکی کل را از سه بخش می‌سازد: ارتفاع خالص، اصطکاک تیوبینگ و فشار خروجی. بعد می‌گوید این ارتفاع چند طبقه پمپ و چقدر توان محوری لازم دارد.
محاسبه دارد بارگذاری می‌شود…
این محاسبه داخل مرورگر خودتان انجام شد. هیچ‌کدام از عددهایی که وارد کردید جایی فرستاده نشد و چیزی هم ذخیره نشده است.
روش محاسبه
- TDH = ارتفاع خالص (تا سطح دینامیکی سیال) + هد اصطکاک تیوبینگ + فشار خروجی که به هد تبدیل شده.
- اصطکاک با ضریب دارسی و از حل معادلهٔ کلبروک–وایت حساب می‌شود، نه از روی نوموگرام. برای همین گرانروی و زبری واقعاً روی جواب اثر می‌گذارند.
- تعداد طبقات = TDH تقسیم بر هد هر طبقه، که آن را از منحنی کاتالوگ پمپ در نرخ خودتان می‌گیرید. توان محوری هم برابر تعداد طبقات × توان هر طبقه × وزن مخصوص است.
- فشار مکش پمپ برابر فشار جداری به‌علاوهٔ گرادیان سیال ضربدر غوطه‌وری است.
استانداردهای مرتبط
کجا دیگر جواب نمی‌دهد
این محاسبه فقط برای مایع تک‌فازی است. چیزی که در عمل بیشتر ESPها را محدود می‌کند گاز آزاد در مکش است و اینجا مدل نشده. زیر نقطهٔ حباب، هد پمپ طوری افت می‌کند که هیچ عدد «هد بر طبقه»ای که از منحنی آب آمده باشد آن را نشان نمی‌دهد. هد و توان هر طبقه هم مقادیر منحنی آب‌اند. نفت گران‌رو هر دو را کم می‌کند و بالای حدود 100 سانتی‌پواز، تصحیح آن‌قدر بزرگ می‌شود که منحنی کاتالوگ بدون آن اصلاً قابل استفاده نیست.
ابزارهای مرتبط
منحنی IPR
از روی یک آزمایش چاه، منحنی جریان ورودی، شاخص بهره‌دهی و جریان باز مطلق را درمی‌آورد.
بهینهٔ گاز فرازآور
روی آزمایش‌های تزریق شما یک منحنی عملکرد گاز فرازآور برازش می‌کند. هم قلهٔ فنی را نشان می‌دهد و هم نقطه‌ای را که از آن به بعد، MSCF بعدی دیگر هزینهٔ خودش را درنمی‌آورد.
گرادیان استاتیک و فشار ته‌چاهی
فشار ته‌چاهی را از روی قرائت سرچاهی حساب می‌کند. برای نفت و آب از گرادیان مایع استفاده می‌کند و برای گاز، ستون را پله‌پله انتگرال می‌گیرد.