تحلیل افت تولید
تاریخچهٔ نرخ را وارد کنید تا منحنی آرپس را روی آن برازش کند و qi و Di و b را بدهد. زمان رسیدن به حد اقتصادی، ذخیرهٔ باقی‌مانده و EUR را هم حساب می‌کند.
تولید و فرازآوری
منحنی IPR
از روی یک آزمایش چاه، منحنی جریان ورودی، شاخص بهره‌دهی و جریان باز مطلق را درمی‌آورد.
محاسبه دارد بارگذاری می‌شود…
این محاسبه داخل مرورگر خودتان انجام شد. هیچ‌کدام از عددهایی که وارد کردید جایی فرستاده نشد و چیزی هم ذخیره نشده است.
روش محاسبه
- شاخص بهره‌دهی خطی: q = J(P̄ − Pwf). این رابطه تا وقتی معتبر است که کل ناحیهٔ زهکشی بالای نقطهٔ حباب بماند.
- رابطهٔ ووگل برای مخزن اشباع: q/qmax = 1 − 0.2(Pwf/P̄) − 0.8(Pwf/P̄)².
- حالت ترکیبی: بالای نقطهٔ حباب خط مستقیم و پایین آن ووگل. این دو در نقطهٔ qb = J(P̄ − Pb) به هم وصل می‌شوند، طوری که منحنی و شیبش هر دو پیوسته بمانند.
- مقدار J فرض نمی‌شود؛ از روی همان نقطهٔ آزمایش و در چارچوب مدلی که انتخاب کرده‌اید وارونه حساب می‌شود.
استانداردهای مرتبط
کجا دیگر جواب نمی‌دهد
یک نقطهٔ آزمایش فقط یک ثابت را مشخص می‌کند. یعنی شکل منحنی را عملاً مدلی که انتخاب کرده‌اید تعیین می‌کند، نه داده. دو مدل مختلف از یک نقطهٔ آزمایش می‌توانند در افت فشار بالا تا سی درصد اختلاف بدهند. این عدد یک عکس لحظه‌ای هم هست: فشار مخزن با تخلیه پایین می‌آید و اسکین با هر عملیات عوض می‌شود، پس IPR ساخته‌شده از آزمایش پارسال، وضعیت پارسال را نشان می‌دهد. آزمایش چندنرخی دقیقاً برای همین است: با یک نقطه نمی‌شود فهمید بهره‌دهی پایین است یا بالاست و آشفتگی جلویش را گرفته.
ابزارهای مرتبط
بهینهٔ گاز فرازآور
روی آزمایش‌های تزریق شما یک منحنی عملکرد گاز فرازآور برازش می‌کند. هم قلهٔ فنی را نشان می‌دهد و هم نقطه‌ای را که از آن به بعد، MSCF بعدی دیگر هزینهٔ خودش را درنمی‌آورد.
گرادیان استاتیک و فشار ته‌چاهی
فشار ته‌چاهی را از روی قرائت سرچاهی حساب می‌کند. برای نفت و آب از گرادیان مایع استفاده می‌کند و برای گاز، ستون را پله‌پله انتگرال می‌گیرد.
آزمایش افزایش فشار (تراوایی و اسکین)
از روی فشارهای چاه بسته نمودار هورنر را رسم می‌کند و شیب نیم‌لگاریتمی آن را به تراوایی، اسکین، p* و بازده جریان تبدیل می‌کند.