تحلیل افت تولید
تاریخچهٔ نرخ را وارد کنید تا منحنی آرپس را روی آن برازش کند و qi و Di و b را بدهد. زمان رسیدن به حد اقتصادی، ذخیرهٔ باقی‌مانده و EUR را هم حساب می‌کند.
تولید و فرازآوری
گرادیان استاتیک و فشار ته‌چاهی
فشار ته‌چاهی را از روی قرائت سرچاهی حساب می‌کند. برای نفت و آب از گرادیان مایع استفاده می‌کند و برای گاز، ستون را پله‌پله انتگرال می‌گیرد.
محاسبه دارد بارگذاری می‌شود…
این محاسبه داخل مرورگر خودتان انجام شد. هیچ‌کدام از عددهایی که وارد کردید جایی فرستاده نشد و چیزی هم ذخیره نشده است.
روش محاسبه
- برای مایع: P_bh = P_wh + 0.4335·SG·TVD. مقدار SG هم به نسبت حجم نفت و آب گرفته می‌شود.
- برای گاز، رابطهٔ dp/dh = 0.018748·γg·p/(z·T) روی بیست پلهٔ عمقی انتگرال گرفته می‌شود. در هر پله، z با روش درانچاک–ابوقاسم و در فشار و دمای متوسط همان پله دوباره حساب می‌شود.
- اگر گاز ترش باشد، قبل از محاسبهٔ z تصحیح ویشرت–عزیز روی خواص شبه‌بحرانی اعمال می‌شود.
- دما بین مقدار سرچاهی و ته‌چاهی که وارد می‌کنید، خطی در نظر گرفته می‌شود.
استانداردهای مرتبط
کجا دیگر جواب نمی‌دهد
هر دو حالت، یک ستون ساکن و تک‌فازی را فرض می‌کنند. چاه نفتی بسته‌ای که بالای تیوبینگش گاز جمع شده نه ساکنِ تک‌فازی است و نه مایع خالص؛ جواب به اندازهٔ ارتفاع آن گاز خطا می‌دهد. در چاه گاز مرطوب که مایع در تیوبینگ مانده، خطا در جهت مخالف است. هر جا این عدد واقعاً مهم است، مثل فشار مخزن برای موازنهٔ مواد یا تصحیح مبنا برای نقشه، گیج وایرلاین بیندازید و از این ابزار فقط برای کنترل همان استفاده کنید.
قابلیتی که این کار را خودکار می‌کند
ابزارهای مرتبط
منحنی IPR
از روی یک آزمایش چاه، منحنی جریان ورودی، شاخص بهره‌دهی و جریان باز مطلق را درمی‌آورد.
بهینهٔ گاز فرازآور
روی آزمایش‌های تزریق شما یک منحنی عملکرد گاز فرازآور برازش می‌کند. هم قلهٔ فنی را نشان می‌دهد و هم نقطه‌ای را که از آن به بعد، MSCF بعدی دیگر هزینهٔ خودش را درنمی‌آورد.
آزمایش افزایش فشار (تراوایی و اسکین)
از روی فشارهای چاه بسته نمودار هورنر را رسم می‌کند و شیب نیم‌لگاریتمی آن را به تراوایی، اسکین، p* و بازده جریان تبدیل می‌کند.